2 Nisan 2012 Pazartesi

Mişöriz (Etli Pilav)


Sonunda evime yerleştim. Sağolsun herkes çok yardımcı oldu. Özellikle de Kuzey ;) Keşfe çıkıyor ve her yeri karıştırıyor. Artık her şeye uzanıyoruz. Geçen gün kendini odaya kapatmış, sonra da kapıyı açamamış. Bir sinir, bir asabiyet, söylenip duruyor.  

Mutfakta ne kadar tencere, tava varsa hepsi salona taşınıyor ve orada yemek yapılıyor. Ev ahalisine teker teker tattırıyor. Benim oğlum "master şef" olacak sanırım. Yaptığının yarısı kadar yese...

Et yemez oğlum için mişöriz. En azından et suyuyla pişiyor diye kendimi teselli ediyorum. Bu müthiş lezzetten sizi de mahrum etmek istemedim.

Malzemesi

3 su bardağı pirinç
Yarım kilo parça et (ben kuşbaşı kulandım ama biraz daha iri doğranmış dana eti daha güzel olur)
1 adet kuru soğan 
Sıvıyağ
Tuz

Hazırlanışı

Önce etini hazırlıyoruz. Düdüklü tencerede az sıvı yağda, harlı ateşte, suyunu salıncaya kadar kavuruyoruz. Daha sonra ocağı iyice kısıyoruz, kendi suyunu çekecek. İyice suyunu çekince üzerine kaynamış su koyacağız, ben göz kararı koydum ama 6/7 su bardağı iyi gelecektir. İçine soyup dörde böldüğümüz soğanı ve tuzunu da ekleyerek (isterseniz soğanı doğrayabilirsiniz, zaten içinde eriyor), düdüklünün kapağını kapatacağız ve yarım saat pişireceğiz.


Daha önceden sıcak tuzlu su ile ıslatılan pirincimizi yıkıyoruz ve başka bir tencerede sıvıyağda iyice (şeffaflaşıncaya kadar) kavuruyoruz. Eti haşladığımız sudan yaklaşık 4,5 bardak (pirincinizin cinsine göre siz ayarlayın) koyuyoruz (sıcak olacak). Bu aşamada tuzunu kontrol edin.

Şimdi etlerini üzerine güzelce diziyoruz.


Kaynayınca kapağını kapatıp, pişmeye bırakıyoruz. Aslında Arnavutlar bu aşamada fırına koyarlar ve fırında pişer. Onun lezzeti daha ayrıdır ve marifet kurutmadan pişirebilmektir...


Pilav suyunu çekip göz göz olunca altını kapatın, biraz dinlendirin.



Afiyet olsun...


23 Mart 2012 Cuma

TAŞINIYORUM!!!

internetten alıntıdır


Sonunda yeni evimizin tadilatı bitti. Tadilat hikayelerini blogda yazmamaya karar vermiştim. Tekrar hatırlamak istemiyorum. Ustalarla uğraşmak çok zormuş; usta olmak ayrı, sanatkar olmak ayrıymış...

Sonuç olarak; çok güzel oldu. Hatta menekşelerimi mutfak camının önüne yerleştirdim bile ;)

Pazartesi taşınıyorum, bir hafta izinliyim. Oğlumla yeni evimize alışacağız ve keyif yapacağız.

Yaramazlıklarımızı sizinle de paylaşırız.

Haftasonu Ankara'da hava biraz sisli olacakmış ama sıcaklık 16-17 derece. Benim işim çok, siz havanın hakkını verin.

Sevgiyle kalın...

Tombul Tarifler çekiliş düzenliyor ;)

Tombul tarifler bloğunun yazarı Sevgili Elif Hanım hediye çekilişi düzenliyor ve çok güzel bir nevresim takımı hediye ediyor. Düzenlediği çekilişe buradan ulaşabilirsiniz.

Herkese bol şans diliyorum :))

22 Mart 2012 Perşembe

Evde Kamera Etik mi?

İZLENİYORUZ ;)
(Güvenlik kamerasıyla ilgilenenler için...)

Evde çocuğuna bakabilmek, çocuğunu kendisinin büyütmesi anneler için en büyük şans olsa gerek. Ama çalışmak zorunda olanlar ne yapsın. Peki ya aileden biri bakamıyorsa , çocuk yapmasın mı? (ben bu konuda şanslı azınlıktanım)

Bir arkadaşımız işe başlayacak ve 7 aylık bebeği için güvenilir bakıcı arıyor. 
Eve kamera taktırıp, taktırmama konusununda endişeleri var.

Eve gizli/açık kamera yerleştirmek etik midir, değil midir, hatta suç mudur?

Konu çocuk olunca, etik falan  hikaye…

Bence kamera olmalı ve açık olmalı bunu kabul etmeyen bakıcıyla da çalışılmamalı…
(ister hasta baksın, ister bebek).

Milyonlarca insanın iş yerinde kamera var; bankalarda, ofislerde, restoranlarda, okullarda, neredeyse her kavşakta… Herkes zaten izleniyor...

Bugün iş ortamınız kameralarla izlenirken, telefon konuşmaları "güvenlik sebebiyle" kayıt altına alınırken, şirket aracınızla her anınız ekranda izlenirken hatta şirket cep telefonunuz da bu yolla takip edilirken ve her türlü yazılı kayıtları tutulurken; evin kamera ile izlenme olayı da bundan farksızdır. Tebliğ edildiği taktirde, suç olduğunu da sanmıyorum (bilmiyorum).

Yani işverenin "bu telefonla yapılan görüşmeler kayıt altına alınıyor" diye telefon üzerine yazı koyması seni uyarması demekse...

Özel hayat ihlali filan yok. Kadının evine takmıyorsunuz ki, kendi evinize, kadının işyerine takıyorsunuz.

Amaç bebeği korumak olduğunda kamerayı gizlemek de çok saçma geliyor. Amaç bebeği korumaksa; öncelik ona zarar vereni yakalamak değil, zarar gelmesini önlemek olmalı…

Sonuç;  Öyle şeyler duyuyoruz ve görüyoruz ki, Allah soysuza düşürmesin…

Portakallı Kek

Hayriye Teyzemin nefis Portakallı Kek tarifini sizinle paylaşmak istedim. Kuzey'in damak tadına çok güvenirim. Pasta ve kek konusunda oğlum çok seçicidir. Ağzına göre olmazsa hayatta yemez. Birazcıkta cici boğazdır, her şeyi yemez. Çok beğendi ve iki dilim yedi. Ne kadar lezzetli olduğunu siz düşünün.

Ellerine sağlık teyzeciğim...

Malzemeler
4 yumurta
1 su bardağı şeker
1 su bardağından iki parmak eksik sıvıyağ
1 su bardağı portakal suyu (taze sıkılmış)
2,5 su bardağı un
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu

Hazırlanışı
* Şeker ve yumurtalar iyice çırpılır.
* Vanilya ve kabartma tozu eklenir ve iyice çırpılır.
* Sıvı malzemeler eklenir.
* En son un eklenir ve yağlanmış tepsi ya da kalıba dökülür.
* 170 derecede pişirilir.

Afiyet olsun...



Not.
Fotoğraf makinesi yanımda olmadığı için fotoğrafları cep telefonuyla çektim.

21 Mart 2012 Çarşamba

Kuzey'in Sütlaç Keyfi...


Bu aralar Kuzey'de herşeyin adını kısaltma eğilimi var. Anlıyoruz diye  kendini fazla yormak istemiyor herhalde.
"şeker" oldu "şek"
"süt" oldu "üt"
en vahimi
"büyükbaba" oldu "büyük"
aklınıza ne gelirse kısaltılıyor.
Dün sabah sevgili oğlum kalmış, Annanesi kahvaltısını hazırlamış. Ona "ok (yok)" buna "ok"... iyi, ne yiyeceksin? (artık kahvaltısına kendi karar verdiği için, paşam) diye soruyor, annanesi. "süt" diyor, tamam. Buraya kadar sorun yok. Annanesi bardağına koyuyor "ok, annane". Annanesi "biberonla mı istiyorsun, biberona mı koyalım sütünü"
yok allah yok
Sonradan anlıyor ki, bizim "sütlaç" olmuş "süt"
hazır da yok ama... hemen sütlaç yapılıyor paşaya.
Benim oğlum cici boğaz, kime çektiyse ;)
Benim de nazıma bu kadar oynansa, ben neler isterim neler...

Bir fasıl yeniyor sütlaç, bu da akşam ki keyif anları...
Bu hallerini görende yiyen bir çocuk sanacak, ona tatlı olsun...
sabah akşam, sütlaç yesin...
benimle zaten birşey yemiyor da, ne yerse annanesiyle...
Diğer çalışan annelerde aynı sıkıntıyı yaşıyor mu bilemiyorum.


sütlaç yemek çok ciddi bir iş ;)


oh, oh, oh... annanesi de pek güzel yaparmış...
benim oğlum da tadını çıkartıyor.


bari, sütlaç yerken rahat bırak anne, elinde fotoğraf makinası, üffff ya!!!


seninle başa çıkmam mümkün değil, tepemdesin sürekli...

 

sen ve makinan bile bana engel olamayacaksınız bana
keyfini çıkartacağım işte...


kurtuluş yok senden, poz vereyim bari...

20 Mart 2012 Salı

Playstation (PES Çılgınlığı)


Ah, bu dayılarımız yok mu bizim!
Dayılarıyla oyun oynamaktan müthiş keyif alıyor.
Onlar ne yaparsa taklit ediyor.
Bir de sözlerini dinliyor ki, anlatamam.
"tımam, dadı taımam"


 Nasıl bir konsantrasyon.
PES oynuyorlarmış (Futbol)...
Bir de gol olunca göreceksiniz.
Sonra alıp bir saat mıncıklamak gerekiyor ama ;)






Tabii ki küçük hanımın dikkatini çekmiyor bu oyun...
Ama çok bozuluyor, oyun arkadaşını amcalarına kaptırdığı için.
Sanmayın, akıllı uslu kabulleniyor benim bir tanem...
(Ada, erkek kardeşimin kızı, bizim dayılarımız - onun amcaları)
  

Siz görürsünüz er kişiler, biz size neler edeceğiz ;)