Günce etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Günce etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

27 Kasım 2014 Perşembe

Arada bir şımartmalı insan kendini…


Uzun süredir tencere ya da tava ihtiyacım olduğunda iç tabanı seramik olanları tercih ediyordum. Bugün internette gezinirken kendimi mutfak eşyaları olan bir sitede buldum ve sayfayı incelerken 
“evdeki bütün tencereleri atasım geldi”.
Hemen kendim için mükemmel tasarımları olan  “seramik tencere” ve “seramik tava” beğendim. 
Seramik tencereler çizilmeye karşı dayanıklıymış, yapışmazlık ve kolay temizlenebilme özellikleri varmış, buzdolabında, bulaşık makinesinde ve fırında kullanılabiliyormuş. Mademki bu kadar özelliği varmış, olmuşken set olsun dedim. Sıra geldi, en zor işe “ne renk olacak”.
Karar; “Kırmızı olsun üç kuruş fazla olsun” diye düşündüm.



www.ceraware.com.tr

Çok güzeller değil mi?

Model ve renk seçildi ya işin zor olan kısmı bitti. 
Bu da demek oluyor ki, hafta sonu alışverişe gidiyoruz.

Sevgiyle kalın.

Not: Tencereleri alayım, deneyimlerimi daha sonra paylaşacağım. 

19 Kasım 2014 Çarşamba

Oyuncak Müzesi taşınıyor...

Daha önce Ankara Üniversitesi Cebeci Yerleşkesinde bulunan Çocuk Müzesi Gaziosmanpaşa'da (Kuleli sok. No: 42) bulunan Ankara Üniversitesi Kültür ve Sanat Evi'nin (ANKÜSEV) binasına taşınıyor. Çok daha geniş bir alanda hizmet verecek olan müzenin 2015 Mayıs ayında açılması planlanıyor. Geçtiğimiz yaz bizim müzeyi gezme fırsatımız oldu, işte (eski) oyuncak müzesinden kareler...

Ne kadar çok oyuncak var...
Hepsi birbirinden ilginç...
Bazılarını ilk defa görüyor...
 Hangisine baksa ki önce kararsız...
Her taraf oyuncak...
Sanırım en kötüsü de hiçbirine dokunamamak...
Dokunamaması milyonlarca soru sormasına 
ve oynayabilseydi nasıl oyunlar kuracağını anlatmasına engel değil...

Müze görevlisi ablamız bize oyuncakları anlatıyor, Paşam merakla dinliyor...

Soru sormadan öğrenilir mi?
Teknoloji çocukları olduklarından bazı oyuncakları da komik buldu.




Bir zamanlar oyuncaklar tamir edilirmiş...



Önce hangi tarafa gitse ;)








Detaylara bakar mısınız?
Şimdi böyle oyuncaklar var mı?





Oyuncaklarla dolu bir müzeyi gezmek çok keyifli ama Eylül Ablamızla gezmek daha da keyifli...


Müzeden sonra kampüste gezmeye devam...

26 Eylül 2014 Cuma

Nedir Bu Satranç Merakı?

Neden bunların hepsi farklı?
Fil ne yapar?
Vezir çok mu güçlü?
Şah, "Kral" mı?
Neden at düz gidemiyor?
Ben istediğim yere gitmek istiyorum ama...
Beyazlar mı daha güçlü yoksa siyahlar mı?
At çok hızlı koşabilir ama...
Nedir bu satranç merakı?
Dr. Olgun KULAÇ'ın "Satranç Dünyası" nda yazdığı bir yazıda Satranç yaşı ile ilgili şunları söylüyor; "Satranç her yaştaki oyuncunun oynayabileceği bir oyun olduğu gibi her yaşta da öğrenilebilen bir oyundur. Ancak çocukların zihinsel gelişimi düşünüldüğünde,satranca erken yaşlarda başlamanın önemi açıktır. Küçük çocuklarda öğrenme yetisi en az büyükler kadardır. Bu nedenle satranç çocuklara kolayca öğretilebilir. Bilimsel çalışmalar çocuklarda yeteneğin gelişiminin 2 ile 6 yaşlar arasında daha hızlı olduğunu ortaya koymaktadır. Öğrenmenin öğrenilmesi çocuğun o yaşlarda alacağı eğitimle ilgilidir Yani bir çocuğun bir sanat veya bir spor dalına olan yatkınlığı bu dönemde alacağı eğitimle ilgilidir. Bir spora yatkınlığın gelecekteki başarı için önemi göz önünde bulundurulduğunda,satranca başlama yaşının 4 ile 6 yaş arasında olması gerektiğini söyleyebiliriz. Burada amaç, satranç figürlerinin ve satranç temasının çocuk gözündeki cazibesinden de yararlanarak,çocuğu satranç ile tanıştırmaktır. Oyun anlayışı içinde başlayan eğitim, verilenler alındıkça,yenilerinin verilmesiyle devam eder. Ancak hiçbir zaman çocukta aşırı yükten bir bezginlik veya aynı şeylerin tekrarından dolayı bir bıkkınlık oluşturmamalı. Dersler her zaman monotonluktan uzak, heyecan verici bir tempoda sürdürülmelidir." 


Tamam iyi güzel diyor da, gece yatmadan bir fasıl satranç, sabahın köründe "satranç oynayalım mı?" diye kalkan bir çocuğa ne yapmalı?
Hap gibi sabah-akşam aç karna bir doz alınacak... 
 Onunla oynamak çok keyifli ama bazı sorularına yanıt vermekte zorlanıyorum. 
Daha profesyonel bir eğitim alma vaktimiz geldi sanırım.

Satranç oynamak derken öyle bildiğiniz gibi değil. Atlar şahlanacak, kaleler yıkılacak, vezirler komutanlık yapacak falan yani...

 Yukardaki fotoğraflar geçen kış evde satranç, bu fotoğraflar ise yaz sezonu seyahat eden satranç...
Yaz-kış değişen bir şey yok yani!
Satranç Takımı, gittiğimiz her yere götürülmeli, nerede canımız satranç oynamak ister bilemeyiz ki!
Uykudan kalkıp, ananeye gidiş...

Büyük bir heyecanla Satranç Federasyonunun yaşımıza uygun kurs açmasını bekliyoruz.
Buradan duyurulur...

5 Haziran 2014 Perşembe

Anıtkabir 23 Nisan 2014

 
23 Nisan'da çocuklarla küçük bir kaçamak yaptık. Neden yayınlamadığımı şimdi hatırlamıyorum. Fotoğraflara bakınca kıyamadım, geç de olsa yayınlayım dedim.
 
Kuzey ve Ada Anıtkabir'de!
Öncelikle Anıtkabir Komutanlığı'nın bu güne çok güzel hazırlandığını söylemek isterim.
Daha giriş de başlıyor seremoni, görevliler çocuklara "hoş geldiniz" diyerek alıyorlar içeriye. Birkaç metre ilerliyorsunuz "güzel ablalar" tarafından çocuklara şeker ikram ediliyor.
Anıtkabir ve Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili çocuklara yönelik kitaplar bastırılmış ve görevliler tarafından çok düzenli bir şekilde dağıtıldı.
Kuzey ve Ada çok mutlu oldu. Bizim için kitap hazırlamışlar, bize kitap hediye ettiler diye herkese anlattılar.
 
 Asker Abileriyle nöbet tuttular. Askerlerin hiç kıpırdamamasını çok komik buldular. Askerlere de neden kıpırdamadıklarını sordular ama tabii ki cevap alamadılar.
 
O gün için çok kalabalık olduğundan müzeleri gezemedik. Mozoleyi ziyaret ettik, arabalarının olduğu bölümü gezdik. Havanın çok güzel olmasından yararlanarak, Aslanlı Yol'da keyif yaptık.




 

 
Aslanlı Yol'da keyif yaparken nöbet değişimi için tören düzeninde gelen askerleri gördüler, çocuklarda nasıl bir heyecan anlatamam. Onlarda bu takdiri ve sevgiyi hissetmişler ki gururlu ve mağrur yürüyorlardı. Nasıl duygulandım, anlatamam.
Sonuç olarak çok keyifli bir gün oldu ama tabii ki burada bitmedi ;)


 
Doğru Kızılay'a...
Herkes sokakta, hava güzel, ablalar abiler çocuklarla oynuyor, çocukların yüzlerini boyuyor, sokakta palyaçolar...
Biraz da orada gezdik, yüzümüzü boyattık; bir tavşan, bir kedi ile doğru Kurtuluş Parkı...



Muz ve süt iyi bir ara öğün...

 
Trambolin keyfi... Ben de istiyorum ;)




 
Hopladık, zıpladık, birazda acıktık galiba, haydi doğru Atatürk Orman Çiftliği'ne...
Güzelce karınlarını doyuran yaramazlar, biraz daha park keyfi yaptılar...

Biz de biraz abartmışız galiba...
Gezerken anlamadım ama yazarken çok geldi ;)
Arada bir küçük kaçamaklar yapmak gerek sanırım.
Çocuklarla güzel bir gündü.
 
Canım çekti, havalar düzelse de azıcık gezsek ;)
Sevgiyle kalın...