27 Temmuz 2012 Cuma

Sultani Bezelye Tava



Sultani bezelyeyi çok severim.
Ankara'da 1-2 hafta olur tezgahlarda sonra yok olur.
Geçen sene Giresun'dan  gelmişti biraz, haşlayıp buzluğa atmıştık. Kışın da bu lezzetten mahrum kalmamıştık.
Bu sene doyamadık, zamanı geçti derken Akçakoca'da bulduk.
Hemencecik vereyim tarifini...

Malzemesi

1 kg sultani bezelye
yarım çay bardağı mısır unu
3 yumurta
sıvıyağ
tuz

Hazırlanışı

Sultani bezelyelerimizi ayıklayıp yıkadıktan sonra tuzlu suda haşlıyoruz. Haşlanan bezelyeleri süzgeçe alıp süzüyoruz. Biraz soğuyunca üzerine mısır ununu serpip karıştırıyoruz.

 Altını üstünü iyice kızartacağımız için ters çevirebileceğiniz bir tavaya (ben balık tavasında yapıyorum) dizin. Balık tavanız yoksa düz bir tabak ile de tersini çevirebileceğiniz uygun bir tava kullanabilirsiniz. Biraz sıvıyağda altını üstünü güzelce kızartıyoruz.

Yumurta sevmeyenler bu haliyle de yiyebilir. Böylesi de çok lezzetli oluyor.

Başka bir kaba yumurtaları kıralım biraz tuz atıp, azıcık çırpalım. Çok köpürtmeye gerek yok.

Kızaran bezelyelerin üzerine yumurtaları döküyoruz. Yumurtası pişince ocaktan alıp sıcak olarak servis yapıyoruz.

Afiyet olsun...





26 Temmuz 2012 Perşembe

Mancar Kavurması


SİRKE MANCARI
Sirgen, Sirkecen, Ak pazı, Tel pancarı, Kazayağı

               Bilimsel Adı : Chenopodium Album L.
               Familyası : Chenopodiaceae
Toprak üstü kısımları ıspanak gibi pişirilip sebze olarak tüketilmektedir. Ispanağa göre daha az asittir. Haşlama ve kavurması da yapılmaktadır.



Düzce, Kocaeli tarafında da "Kızılca Mancarı" deniliyormuş.
Eskiden çok yapardı annemler, bahçede mi yetişirdi, pazardan mı alırlardı, hiç hatırlamıyorum.
Gerçi onlar sirke mancarı derdi. Ankara'da pazarda hiç görmedim ama...
Neyse ;)

Düğünden sonra birkaç günlüğüne Akçakoca'ya kaçtık. Orada Halk Pazarından aldık, mancarı.
Tarife gelince;

Malzemesi
1 bağ kızılca mancar
2 kuru soğan
sıvıyağ
tuz

Üzeri için
Sarımsaklı yoğurt

Hazırlanışı

Mancarları ayıklayıp, güzelce yıkıyoruz.

Doğramadan azıcık tuz attığımız suda haşlıyoruz. Çok fazla değil 1-2 dakika kadar yeterli, suyunu süzüp biraz soğuyunca güzelce doğruyoruz.

Biraz sıvıyağda doğradığımız soğanları kavuruyoruz ve haşlanıp, doğranmış mancarları ekliyoruz. Azıcık daha tuz atarak kavuruyoruz.

Sonuç mükemmel...
Sarımsaklı yoğurtla servis yapıyoruz.

Afiyet olsun...

Ördeklerimiz Gitti...

Gecikmiş bir yazı...


Bilin bakalım bu ördekleri kim aldı?
Her zaman ki gibi Kahraman Volkan Dayı/Amca...
Biz düşünüp planlıyoruz ama golü hep Vokan atıyor.
Onun içinde öpücükleri alan da hep o...

Ördeklerimizle birkaç hafta süren birlikteliğimiz sona erdi. 
Bu fotoğraflarda ördeklerin akşam gezmesinden... 

Bu ördeklerde benim ;)

"Nerede bu ördekler?"





Artık büyüdü ördeklerimiz, onun için köye gönderdik onları.
Orada başka bir çocuk mutlu oldu onların gelişine ;)

Ördek almak isteyenler için not;
Ördeklerin bakımı zor.
Mesela hergün yüzmeleri gerekiyormuş,
yoksa bacakları gelişmiyormuş. Büyüdükçe sorun oluyormuş.

Kısa birliktelikler çocuklar için değişik bir tecrübe olabilir ama sonrasında onlara uygun bir yer bulunabilecekse alın.


19 Temmuz 2012 Perşembe

Volkan & Aslı

Kına
Efelerrrrrrrrr
Yüreğinize sağlık gençler...
Onların hızına kim yetişebilir ;)
Abidinpaşa Lisesi'ni Halk Oyunları çalıştırırken bir çoğu öğrencimizdi.
Şimdi çoğu üniversite öğrencisi kırmadılar geldiler.
Buradan hepsine teşekkür ediyorum.
Volkan Ağabeylerini de pek severlemiş ;)
Bu şalvarlılar da kim?
Seymenleri bekliyoruz, kına yakacağız...
Ama önce doyasıya oynamamız gerek...
Damat halayı!
Benim annem Arnavut bunlar da geleneksel kıyafetimiz...
"çintiya, çintiyan ya da çintiyani"
Sadece şalvarı 8 metre kumaştan yapılıyor ve bildiğim kadarıyla kullanılan kumaşta Türkiye'de yok.
Yerdeki mumları annem yaptı.
Daha yakın çekimlerini de eklerim...
Gelini ağlattık...
Herşeyleri çok güzel oldu.

DÜĞÜN
Bakmayın bu gelin arabasının masum masum durmasına çok yaramaz ;)
Böyleydi...
Böyle oldu...
Bu fotoğraf söylenecek bir şey bırakmadı...
Aşkınız daim olsun ;)

Ömür Boyu Mutluluklar...


Not: Daha ekleyeceğim fotoğraf çok ama bugün değil...

Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi (Bahçelievler)

Hizmet kalitesi ve kadrosuyla Ülkemizin sayılı hastanelerinden biri olduğu düşünülen Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi ve iki gün ara ile iki tatsız tecrübe...
I. Tecrübe
14 Temmuz 2012 Cumartesi Günü
Sırt ağrısı, mide bulantısı, kusma şikâyetleri ile Annem Yetişkin Aciline eşim ve kardeşim tarafından götürüldü. Acil serviste çekilen EKG sonucunda kardiyolojik bir rahatsızlığı (kriz/spazm olabileceği söylenmiş) olduğu düşünülmüş. Buna uygun tetkikler istenmiş, kan - idrar numuneleri alınmış. Nöbetçi olan hekimlerinizden bayan olanın acile bir misafiri gelmiş, kapıda pozlar vererek fotoğraf falan çektirmişler ve birlikte acili terk etmişler. Oradaki personel tarafından yemeğe gittiği söylenmiş ve tam 1,5 saat sonra dönmüş (kardeşim saat tutmuş). Diğer erkek olan nöbetçi hekim ise sigara içmeye dışarı çıkmış ve dışarıda iki kişiyle karşılaşıp sohbete dalmış 30 dakika kadar acile geri dönmemiş. Bayan hekim yemekten döndüğünde annemin kan numunelerinin henüz laboratuvara gitmediği fark edilmiş ve uzun arayışlar sonunda numuneler bulunmuş. Ancak ondan sonra labaravuvara gönderilmiş. Sonuçlar çıktıktan sonra kalple ilgili bazı enzimlerin yüksek olduğunu 4 saat sonra tetkiklerin yenileneceğini ona göre takip edileceğini söylemişler. Dil altı + bazı başka ilaçlar verilmiş.
Numunelerin alınıp doktorun yemekten dönmesi 1,5 saat + numunelerin gitmediğinin farkedilmesi + bulunması + laboratuvara gönderilmesi + üzerinde çalışılıp sonuçlandırılması
Kaybedilen zamanı siz hesaplayın (?)
Hekimler acilde misafir ağırlayabiliyor, poz verip fotoğraflar çektirebiliyor, saatlerce yemek molası verebiliyor, biri yemekteyken diğeri sigara içmeye dışarı çıkıp acil servisi boş bırakabiliyor, serviste sadece 5-6 hasta varken kan numuneleri kaybediliyor, belki de hayati önemi olabilecek tetkikler geç yapılıyor.

II. Tecrübe
16 Temmuz 2012 Pazartesi Günü

Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi çocuk acilinin yenilenmesi, muayene koşullarının iyileştirilmesi, modern ve işlevsel bir yapıya/görüntüye sahip olması çok sevindirici...

              Anılan gün saat 22.30 sularında Kuzey'de döküntü, yeğenim Ada'da yüksek ateş (39,2 derece) ve döküntü şikâyeti ile Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi çocuk acile götürdük. Hiçbir sağlık görevlisi ile karşılaşmadan yaklaşık 30-40 dakika muayene olabilmek için bekledik.
                Muayene odasında 3 doktor, ikisi muhtemelen öğrenci ya da asistan; aynı ortamı paylaşan iki çocuğun aynı anda rahatsızlanması bulaşıcı bir hastalık (suçiçeği vb) olabileceği düşüncesiyle muayene odasına birlikte girdik. Yalnız çocukların döküntüleri görünüş olarak farklıydı. Kuzey’in döküntüleri sivilce gibi iri kırmızı ve üzeri sulu tüm vücuda dağılmış halde,  Ada’nın döküntüsü ince kum gibi ve kızarıklığı yok, sadece ellediğinizde hissediyorsunuz, karnında ve sırtında bulunuyordu.
Ada’nın muayenesinden (sadece boğazına ve kulaklarına bakıldı) sonra ikisi için reçeteler yazıldı. Ada’nın ateşi ve Kuzey’in döküntüsüne  “döküntülü viral hastalık” tanısı konuldu ve birbirlerine bulaştırdıkları söylendi. Yani oğlum muayene bile olmadan reçetesi hazırdı. Oğluma Atarax, Ada’ya Atarax’ın yanında Ateş düşürücü olarak Calpol ve Dolven yazıldı. Ada için ateşi düşmezse her dört saatte bir ateş düşürücü verebileceğimiz söylendi ve doktor tarafından elimize birer kağıt tutuşturularak “Hasta Kayıt”a yönlendirildik. (Atarax'ları kullanmadık tabi ki...)
Kuzey’in sadece elinin üzerinde bulunan ve oğlumun hırslanarak sürekli kaşıdığı asıl şekli bozulan döküntüsüyle (kızarıklıkla yara arasında kalmış döküntüsü) tanı konuldu. Sırtında ve kalçasında olanlar daha büyük ve iltihaplı gibi olduğunu söylediğim halde bakılmadı. Lütfen, reçetemiz yazıldıktan sonra kulaklarına bakıldı, boğazına bakılmasını oğlum istemedi (ben de reçede yazıldıktan sonra anlamsız buldum). Reçetemizi alıp elimize tutuşturulan kağıt ile kapıdan çıkarken hemşire tarafından ateşimiz ölçüldü (37,2). Sanırım bu da sadece kayıtlara geçebilmek için rutin bir uygulamaydı.
Herhangi bir sağlık görevlisine ulaşamadan beklemek ve muayene edilmeden reçete yazılması Başkent Hastanesi'nde yaşadığımız yeni bir tecrübe oldu. Çocukların ikisi de daha önce  ateşli ve döküntülü hastalıklar geçirdi. Ancak ilk defa ateşi düşmeden gönderildi (Ada'nın ateşi 38,4'tü). Eskiden düşene kadar çocuklar takip edilir ve gönderilmezdi. Daha önce gereksiz olarak mı hastanede tutuluyorduk, yoksa ateşin risk sınırları mı değişti, bilemiyorum. Daha önce de yine Başkent Hastanesi çocuk acil de verilen ilacı/konulan teşhisi ikinci gün kendi doktoru (yine Başkent Hastanesi hocaları tarafından) yanlış bulunarak tedavileri değiştirmişti. Ancak acilde o an ki şikâyetlerimiz giderilmiş, çocuklarımız rahatlatılmıştı (en azında çok güzel muayene edildiği için anne baba olarak bizler rahatlamıştık).
Kesinlikle teşhisi tartışmıyorum, bunun uzmanlığım olan bir konu olmadığının bilincindeyim.  Ancak durumun gözünüzde canlanmasını istediğim için detaylı olarak anlatıyorum.
Eğitim ve Araştırma Hastanesi olduğunun, hastanede sağlık hizmeti verildiği kadar nitelikli sağlık personeli yetiştirmesinin de ilke edinildiğinin farkındayım.  Ancak bu eğitimin verilen sağlık hizmetini aksatmaması gerektiği kanaatindeyim.
Hasta Kayıt’a gittiğimizde 18TL. ödememiz olduğu ve doktorun verdiği kağıdı da imzalamamız gerektiği söylendi. Verilen kağıtta “çocuğumuzun acil durumunun olmadığı/geçtiği” tarzında bir ifade bulunuyordu.  Buna kararı verecek olan hekimdir (38.4 ateşle bizi gönderdiğine göre acil durumunun geçtiğini düşünüyordur) onun imzalamasının da yeterli olduğunu beyan ederek ücreti ödeyeceğimizi ancak bu kağıdı imzalamayacağımızı ifade ettik. Ödemeyi alabilmesi için bu kağıdın imzalanması gerektiğini imzalamadığımız taktirde ödeme alamayacağını, muhatabımızın kendisi olmadığını vb. şeyleri hoş olmayan yüksek ses tonuyla, acilde bulunan diğer hasta yakınlarını başımıza toplayacak şekilde, çığırtkanlıkla anlattı.
Ödememizi yapacağımızı, ancak “çocuğun acil durumun geçtiğini/geçmediğini bilecek tıbbi bilgimiz olmadığını” anlatmaya çalışmamıza rağmen görevli bayanla sağlıklı iletişim kuramadık (Nöbetçi Başhekim Yardımcısı ile görüşmek istedik, odasında olmadığı bilgisi verildi). İki hasta çocukla bu tartışmayı sürdürmenin anlamsız olduğuna karar vererek kağıtları imzalayıp, ödememizi yaparak hastaneden ayrıldık. Bu kağıdı acil durumu geçmeyen ve gözetim altında kalması gereken çocuğumuzu kendi isteğimizle hastaneden çıkardığımız ve bu nedenle çocuğumuzun sağlığıyla ilgili hiçbir şeyden hastanenin sorumlu olmadığı şeklinde mi yorumlamalıyız. Yoksa bu kağıdı imzalayarak çocuğumun acil hasta olmadığını ve başka bir uygulama yapılırsa çıkacak ücreti ödemeyi kabul ediyorum olarak mı yorumlamalıyız (malum kağıdı imzalamadan ücreti alamama/almama değişik şekillerde de yorumlanabilir) bilemiyorum.
Özel Hastaneler ve Vakıf Hastanelerinden yararlanmak istediğimizde ekstra ücret ödeyeceğimizi (hastanenin grubuna bağlı olarak minimum 15 TL. olan muayene ücreti (acil muayene dahil)  + Sağlık Bakanlığı’nın belirlediği kriterlere göre belirlenen katılım payları) zaten bilerek bu hastanelere gidiyoruz.
Bu ödemeyi (muayene ücreti) kabul ettiğimize dair imzalatıldığı çok ikna edici değil. Zaten kabul ederek gidiyoruz ve bu kağıtta yazılı ifade buna çok uygun değil, diye düşünüyorum.
İmzalatılmaya çalışılan kağıdın fotokopisini istemek o an aklıma gelmemiş.


Neyse konuyla ilgili Sağlık Bakanlığı'nın Alo 184 nolu hattına ve Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi Başhekimliğ'ne durumu bildirdim.
Gelişmeleri  (olursa (!)) paylaşacağım...

5 Temmuz 2012 Perşembe

Süt Karameli / Süt Reçeli (DULCE DE LECHE)


Ben de yaptım ;)

Uzun süredir denemek istediğim bir tarifti.
Sonuçtan çok memnun kaldım ve tekrar yapacağım ;)
Kuzey'in damak tadına uygun olmadığını söyleyebilirim. 
Tatlı şeylere merakı olmasına rağmen, pek beğenmedi.
Düğün telaşını sonunda atlattık, düğünün fotoğraflarını da yakında paylaşacağım. 
Allah yerine yakıştırsın, utandırmasın...
Anlatılacak çok şey var ama gece saat 03.00...
Sanırım daha yorgunluğunu atamadık. 
Yorgunluğunu atamadın da bu saatte niye bilgisayarın başındasın, diye merak edenler olabilir.
Sadece uyuyamıyorum (!)
Bir de yazmayı özledim sanırım ;)
Sevgiyle kalın...

Malzemeler

1 kilo süt
1 paket krema (200 gr)
Yarım çay kaşığı karbonat
1 su bardağı şeker  (Bana şekeri çok geldi. Bir dahaki sefere 2/3 su bardağı koyacağım. Orjinal tarifte krema kullanılmamış süt kaymağı ile yapılmış, sanırım ondan oldu. Krema tadını arttırdığı için krema kullanınca şeker azaltılmalı -damak tadına göre karar verilmeli-)

Hazırlanışı

Sütü, kremayı ve şekeri derin bir tencereye alın ve şeker eriyene kadar çırpıcıyla karıştırarak kaynatın.

Süt kaynayınca ocağın altını kısın ve karbonatı ekleyerek, sürekli karıştırın.

Karbonat eklenince süt çok kabarıyor (tencere mutlaka derin olmalı), dikkat edin taşabilir.

Sürekli karıştırın birkaç dakika sonra normale dönüyor. Çok kabarırsa birkaç saniye ocak üstünden indirip karıştırılabilir.

En küçük ocakta ve kısık ateşte, ilk yarım saat 10 dakikada bir, ikinci yarım saat bazen 10 bazen 5 dakikada bir, üçüncü yarım saat her 5 dakikada bir karıştırarak rengi değişip, kıvamı koyulaşmaya başladığında da başından ayrılmadan sürekli karıştırılarak kaynatılır, yazıyordu orjinal tarifinde ben de öyle yaptım.

İsteğe bağlı olarak vanilya veya tarçın çubuğu ilave edilebilirmiş. Yalnız koyulaştığında tarçın çubuğu içersinden çıkartılmalıymış.(ben kullanmadım)

Yaklaşık 1,5 saat kaynadı. Orjinal tarifte çok fazla koyulaşmadan ocaktan alınması gerektiği yazıyordu. Gerçekten de soğudukça koyulaşıyor. Ben biraz daha kaynatabilirmişim, rengi biraz açık oldu ama lezzet muhteşem. Bir daha ki sefere çiğ süt ve süt kaymağıyla deneyeceğim.

Koyulaşan süt karameli/reçeli ocaktan alınıp bir kavonaza konarak, soğuduktan sonra buzdolabına kaldırılabilir.

Tarif için Hayat Cafe Tarifleri bloğunun yazarı Meliha arkadaşıma teşekkürler...


Afiyet Olsun...

26 Haziran 2012 Salı

Düğünümüz var...


Bildiğiniz gibi 1 Temmuz 2012 Pazar Günü erkek kardeşimin düğünü var. 

Onun için bloğumla çok ilgilenemedim.

 Yakında görüşmek dileğiyle...

Sevgiyle kalın.