18 Nisan 2012 Çarşamba

Çifte kavrulmuş MİM

İki ayrı yerden mimlendim ;)
hemencecik yanıtlıyorum...
 
1- Blogunda ödül aldığın kişiye teşekkür et, onu link ile göster.
Önce sevgili arkadaşım Bal Yanağın Hikayesi mimlemişti beni, ona cevap vermeye fırsat bulamadan ikincisi Necla Şölen arkadaşımızdan geldi. İkisine de ayrı ayrı teşekkür ediyorum.



2-Burçlara inanıyor musun? Burcun nedir?
Burçlara çok inanmam ama herkes kadar bilirim. Eğlence amaçlıdır yani...
Aslan Burcuyum.  

3-Hayattaki idealiniz, ulaşmak istediğiniz son nokta nedir?

"Keşke" demeden geçireceğim bir hayat...


4-Aşka inanır mısın? Sizce aşk nedir?

İnanırım... Karşılık beklemeden sevmektir...

5-Hayalleriniz nelerdir? Hayal kurmak nasıl bir duygudur?
"Umut Fukaranın Ekmeğidir."
Benim hayallerim hep oğlumun üzerine, tipik anne hayalleri...


6-Sizce gerçek arkadaşın özellikleri ne olmalı?

Kör bir kuyu olmalı... Ne kadar derin olduğunu kimse bilmemeli, attığın hiçbir şey de geri dönmemeli vesaire vesaire...
Benim için gerçek dost/kardeş "Serpil" demek... Gerisi hikaye...

7-Hobileriniz var mı? Varsa neler?
Kitap okumayı ve müzik dinlemeyi hobi olarak görmeyenlerdenim. Bunları ihtiyaç sayarım…
Benim en büyük hobim ise “halk oyunları”…

8-Benim hakkındaki düşüncelerini yazar mısın?
Necla Şölen için;
Bloğunu keşfettiğimden beri merakla takip ediyorum. Yaratıcı ve marifetli olduğunu düşünmüştüm ve hatta çalışan bir anne olarak bu kadar şeye nasıl vakit buluyor diye düşünmüştüm, itiraf ediyorum.

Bal Yanağın Hikayesi için;
Tarzı olan nadir bloglardan biri bence...
Günlük havasında, keyifle izliyorum, güzel kızının maceralarını ve birlikte büyümenizi...

Finale geldik...
günün şanslılarını açıklıyorum.

17 Nisan 2012 Salı

Perişan Kurabiye



Bazıları dağınık sever...
Şekli garip gelebilir. Ama bunları şekil verdiğiniz zaman sert kurabiyeleriniz oluyor. Kendi haline bıraktığınızda ise muhteşem bir lezzet...

Bu kurabiyeler fazla sıkıntıya gelemiyor, bırakacaksınız kendi haline... Belli bir kalıba/forma sokmak isterseniz, sertleşiyor, aynı ben...

Sunum için görüntü değişik gelebilir ama lezzet muhteşem...
Bu tarifi yıllar önce Seda Ablamın annesinden almıştım. Şekli ve ismi garip gelmişti önce tadına bakınca tarifini istemiştim. Geçenlerde defterleri karıştırırken gözüme ilişti. Yıllardır yapmadığımı fark ettim. Çayın yanına hemencecik yapıverdim.

Malzemesi
3 yumurta
1,5 su bardağı şeker
200 gr margarin (eritilecek/soğuyacak)
1 su bardağı kuru üzüm
1 su bardağı kuru kayısı (1/2 su bardağı kullandım)
1 su bardağı kuru incir (1/2 su bardağı kullandım)
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu
Alabildiğince un (ölçmedim, çünkü koyacağınız kuru malzemeye göre değişecektir.)

Hazırlanışı

Üzüm, kayısı ve incir güzelce yıkanacak ve iyice süzülecek. Kayısı ve incir, üzüm boyutunda küp küp doğranacak.
Un ve şeker güzelce çırpılacak diğer malzemelerde eklenerek kulak memesi kıvamında bir hamur yoğurulacak.


Daha sonra hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparılarak şekil vermeden tepsiye dizilecek. Bir kaç tanesini deneme amaçlı yuvarlak yaptım. Kabarmadı ve sert oldu.

Adının da hakkını vermek  gerek...

Önceden ısıtılmış fırında 160 derecede pişirilecek. Dikkat edin fazla kurumasın.

Eğri büyrü ama çok lezzetli kurabiyeleriniz olacak.

Afiyet olsun...

Bu tarifimi Porselen Demlik Çay Saati etkinliği için PaSaSofraM' a ve Çay Kahve Bahane Etkinliği için Pastaeli'ye gönderiyorum. Kolay gelsin arkadaşlar...

16 Nisan 2012 Pazartesi

Bazlama

Bu hafta sonu nasıl geçti anlayamadım.
Biz pazar kahvaltılarında genellikle annemlerde toplanırız.
Bu hafta pazar kahvaltısının gözdesi "Bazlama"ydı.
Bizim gittiğimizde annem bazlamaları yapmaya başlamıştı bile... O yüzden yoğurma ve mayalanma aşamalarının fotoğrafları yok. Bu aşamaları da elimden geldiğince ayrıntılı yazacağım.

Malzemesi
2-2,5 kg un
Bir paket (42 gr) yaş maya
2 tatlı kaşığı şeker
Yaklaşık 1 lt su 
Tuz

Hazırlanışı
Önce mayayı bir kasede 2 tatlı kaşığı şeker ile  karıştırarak, ılık su ile ıslattım. Bu karışımı una ekleyip, tuzunu atalım ve yavaş yavaş suyunu ekleyerek, kulak memesinden yumuşak olacak şekilde şekilde yoğuralım.  Üzerini örterek ılık bir yerde hamur bir kat artana kadar mayalanacak. (Biz kalabalık olduğumuz için çok yaptık siz kendinize göre ayarlayabilirsiniz.) Bu ölçü ile yaklaşık 35 adet orta boy bazlamamız oldu.)
Mayalanan hamurdan portakal büyüklüğünde parçalar alarak yuvarlanır ve sofra bezinin üzerine konularak üzeri örtülür (örtmezseniz üzeri kurur ve mayalanmaz)

10 dakika sofra mayasının gelmesi beklenir.
Daha sonra elle ya da oklava ile yarım santim kalınlığında açıyoruz. Biz açarken oklava kullanıyoruz (mayası kaçmasın diye elle açanlar da var, nasıl kolayınıza gelirse). 

Püf Noktası: Şimdi bu aşama önemli; hepsini açmıyoruz teker teker pişireceğiz. Diğerleri üzeri örtük şekilde mayalanmaya devam edecek. Bir tanesini açıyoruz, tavaya alıyoruz 1-2 dakika sonra alt üst ediyoruz, aynı şekilde 1-2 dakika sonra tekrar çeviriyoruz. İşte ondan sonra kabarmaya başlıyor. Yani bir tarafını bir kerede değil alt-üst ederek iki seferde pişiriyoruz ki iyice kabarsın arası açılsın. Bir tanesi pişerken diğerini açıyoruz, teker teker... 


Tavada kabarmış halinide çekmiştim ama biraz bulanık çıktığı için resimlerini koymadım ama arası kendiliğinden açılan yumuşacık bazlamalarınız olacak. 


ve mümkünse bal -tereyağ ikilisi ile sıcak sıcak tüketilecek... 


Afiyet olsun...



Bu tarifimi Porselen Demlik Çay Saati etkinliği için PaSaSofraM' a ve Çay Kahve Bahane Etkinliği için Pastaeli'ye gönderiyorum. Kolay gelsin arkadaşlar...

I. Geleneksel Hediyeleşme Etkinliği

Hediyeleşme Etkinliği çekilişinde Sevgili Mehtap Kaya ile eşleştim ve onunla tanışma fırsatım oldu. Mehtap Ablanın hayata bakışından, üretmek ve öğrenmek ile ilgili düşünce ve çabasından çok etkilendim. Severek takip ettiğim insanlardan biri oldu.

Güzel dostluklara vesile olan bu etkinlikte emeği geçen herkese teşekkür ederim.

Amaç tanışmaktı, hediyeler ise bunu pekiştirecek olan etkinlikti. Ben de el emeği, göz nuru hediyemi aldım. Ellerine sağlık Mehtap Ablacığım, çok beğendim. İyi dileklerin ve zarif hediyen için tekrar teşekkür ederim.

Sevgiyle kal...

12 Nisan 2012 Perşembe

"Ben de Özledim!"

Kuzenimiz,
oyun arkadaşımız,
bazen geçindiğimiz, bazen dövüştüğümüz,
hem vazgeçemediğimiz, hem geçinemediğimiz,
Paylaşamadığımız, paylaşılamadığımız,
hiç kıyamadığımız Ada'yı çok özledik.

Ada Çanakkale'ye annanesi ve dedesini ziyarete gitti. Ama Kuzey onu çok özledi. Hergün soruyor Ada'yı, Ada'ya gidecekmiş. Bir de "lüffen" demiyor mu, öldürecek beni. 
Bugün Ada Hanım'la telefonla konuşuyorum, "ben de özledim, gelcem Kuzey'i parka götüreceğim" diyor, küçük cimcime...



nerede köşe bucak, dolap içi, raf altı varsa girilecek, aynı zamanda susanacak, aynı zamanda acıkılacak birine...

Hem kedimizi kaptıracağımız, hem de neşelenmesini seyredeceğimiz...

sonunda mutluluğundan mutlu olacağımız...

iki bisiklet varken ille de bir tanesinin üzerine tünüyeceğimiz...

bir de bundan hoşnut değilmiş gibi kapris yapacağımız...

zorla öpecek...

itinayla silinecek öpücükler...

danslar edilecek...

günün sonunda öpülüp, uğurlanacak...
bir de sarılıp sırtı tıpışlanacak...

akıllarına muzurluk gelince fısır fısır, kendi dillerince konuşulacak...

 dinlendiklerini farkedince, masum masum bakılacak...

müziği duyar duymaz, horon oynanacak...

topu görünce peşinden koşulacak (toplar ayrı olacak)...

sofralara herkesten önce oturup, tüm masayı karıştıracak suç ortağımız...
Seni çok özledik...

Halacığım, biz seni çok özledik...

Dondurma sezonunu açtık ;)



Dün akşam eve gittiğimde benim yaramazı elinde dondurma külahıyla yakaladım.
Mutfak masasının üzerinde annanesiyle dondurma keyfi yapıyor.
Sezonu açmışlar bir keyiflenmiş ki anlatamam.
Yeter ki tatlı olsun, benim oğluma...
"Annem, çok güzel" diyor bir de...
Gerçi fotoğrafını çekmeme hala bozuluyor, paşam.
O çekecekmiş, onun için bu surat, bana tavır yapıyor ;)
Yerim Seni...

11 Nisan 2012 Çarşamba

Mutfağım Çiçek Açtı ;)

Yeni ev telaşı, tadilat, taşınma şu bu derken, çok yorulduk. Çok şükür evimize yerleştik. Diğer evimdeki mutfak perdelerim bu eve olmadığı için yenisini yaptırmamız gerekti.






Perdeler için Sevgili Ferhan Abla'ya tekrar teşekkür ederim. Perde konusunda sınır tanımıyor, bu da ayrı bir sanat sanırım. Ferhan Abla annemin yaklaşık 25 senelik arkadaşı ve bu perdelerde onun tasarımı. Ellerine sağlık ablacığım...

Ben de çok sevdim ve sizlerle paylaşmak istedim. Menekşelerimde çok sevdi...

Ankara'da yaşayıp perde ihtiyacı olan var ise şiddetle öneririm.


TAÇ Ev Tekstili ve Perde Satış Noktası
MR.TEKSTİL

Ceyhun Atıf Kansu Cad. No:29/A
Balgat, Çankaya, Ankara
0 312 285 00 65