Gezmeler-Tozmalar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Gezmeler-Tozmalar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

19 Kasım 2014 Çarşamba

Oyuncak Müzesi taşınıyor...

Daha önce Ankara Üniversitesi Cebeci Yerleşkesinde bulunan Çocuk Müzesi Gaziosmanpaşa'da (Kuleli sok. No: 42) bulunan Ankara Üniversitesi Kültür ve Sanat Evi'nin (ANKÜSEV) binasına taşınıyor. Çok daha geniş bir alanda hizmet verecek olan müzenin 2015 Mayıs ayında açılması planlanıyor. Geçtiğimiz yaz bizim müzeyi gezme fırsatımız oldu, işte (eski) oyuncak müzesinden kareler...

Ne kadar çok oyuncak var...
Hepsi birbirinden ilginç...
Bazılarını ilk defa görüyor...
 Hangisine baksa ki önce kararsız...
Her taraf oyuncak...
Sanırım en kötüsü de hiçbirine dokunamamak...
Dokunamaması milyonlarca soru sormasına 
ve oynayabilseydi nasıl oyunlar kuracağını anlatmasına engel değil...

Müze görevlisi ablamız bize oyuncakları anlatıyor, Paşam merakla dinliyor...

Soru sormadan öğrenilir mi?
Teknoloji çocukları olduklarından bazı oyuncakları da komik buldu.




Bir zamanlar oyuncaklar tamir edilirmiş...



Önce hangi tarafa gitse ;)








Detaylara bakar mısınız?
Şimdi böyle oyuncaklar var mı?





Oyuncaklarla dolu bir müzeyi gezmek çok keyifli ama Eylül Ablamızla gezmek daha da keyifli...


Müzeden sonra kampüste gezmeye devam...

23 Temmuz 2014 Çarşamba

Kelebek Kovalarken...

Kelebek avcısı yavaşça avına yaklaşıyor...
Beyaz çiçeklerin arasında beyaz kelebekçik...
Kuzey mi kelebekle oynuyor, kelebek mi Kuzey'le belli değil...
Ama bu iş çok dikkat isteyen ciddi bir iş...
Aslında niyetimiz yakalamak değil, sanırım daha çok kovalamak...
Kelebeğe yapılan övgüler, iltifatlardan bahsetmiyorum bile...
Konuşarak ikna çalışmaları da başarısız...
(Bu konuşmaları videoya çekmediğime çok pişmanım.)
Sonunda kaçtı yaramaz kelebek...
Kuzey kelebeği yakalayamadı ama kelebek onu yakaladı...

Sema Teyzesi kelebeği kondurdu burnumuza...
İşte bu da mutluluğun resmi...
Çocuk olmak işte böyle bir şey sanırım...
İçinde ki çocuğu hiç kaybetmemen dileğiyle...

(Yer: Sema Teyzesinin bahçesi...)

10 Haziran 2014 Salı

Arkadaşım Panda ;)

(Yine gecikmiş bir paylaşım... Noktasına bakayım, virgülüne bakayım dedikçe gecikiyor işte!)
 
 Gidip gidip atları sevmelerden sonra oğlum cesaretlendi ve geçen hafta at binmeye başladı (Orada olamadığım için yeni fotoğrafları bende yok, yakında onları da paylaşırım).
Ben iş arkadaşlarımla Ankara Üniversitesi'nin Ayaş'ta bulunan eğitim çiftliğindeydim. Aklıma gelmişken bu organizasyonu yapan arkadaşlarıma da tekrar teşekkür ediyorum.
Dönüşte Kuzey beni karşılamaya geldi. Bir anlatıyor ki, heyecanını anlatamam.
"Anne, bugün Panda'ya bindim. Haftaya Kraker'e
  bineceğim. Biraz daha büyüyünce de Panda'nın annesi Joker'e ve Sol Şerit'e..." Uzun süredir atları sevmeye Atlı Spor'a gittiği için atların çoğunu isim isim biliyor Paşam...
Planı da yapmış, artık bizi hafta sonları ararsanız, Atlı Spor Kulübü'nde olacağız.


Aklına muzurluk geldiği anı yakalamışız...
Gözlere bakar mısınız?
İşte bu bakışı görünce anlayın ki "fırtına" yakın...
Maşallah, oğluşuma...
 
Saçlarımızı birazcık kısalttık. Bu ara kendine bir özenli, aynada saç taramalar falan...
Büyüyor mu, ne?
 
 
Göksu'da keyif zamanı...
Hava açınca kendimizi dışarı atıyoruz.
Ne zaman yaz gelecek?
 
Akşam da Ada ile...
Yerim sizi...
 
Sevgiyle kalın...

5 Haziran 2014 Perşembe

Anıtkabir 23 Nisan 2014

 
23 Nisan'da çocuklarla küçük bir kaçamak yaptık. Neden yayınlamadığımı şimdi hatırlamıyorum. Fotoğraflara bakınca kıyamadım, geç de olsa yayınlayım dedim.
 
Kuzey ve Ada Anıtkabir'de!
Öncelikle Anıtkabir Komutanlığı'nın bu güne çok güzel hazırlandığını söylemek isterim.
Daha giriş de başlıyor seremoni, görevliler çocuklara "hoş geldiniz" diyerek alıyorlar içeriye. Birkaç metre ilerliyorsunuz "güzel ablalar" tarafından çocuklara şeker ikram ediliyor.
Anıtkabir ve Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili çocuklara yönelik kitaplar bastırılmış ve görevliler tarafından çok düzenli bir şekilde dağıtıldı.
Kuzey ve Ada çok mutlu oldu. Bizim için kitap hazırlamışlar, bize kitap hediye ettiler diye herkese anlattılar.
 
 Asker Abileriyle nöbet tuttular. Askerlerin hiç kıpırdamamasını çok komik buldular. Askerlere de neden kıpırdamadıklarını sordular ama tabii ki cevap alamadılar.
 
O gün için çok kalabalık olduğundan müzeleri gezemedik. Mozoleyi ziyaret ettik, arabalarının olduğu bölümü gezdik. Havanın çok güzel olmasından yararlanarak, Aslanlı Yol'da keyif yaptık.




 

 
Aslanlı Yol'da keyif yaparken nöbet değişimi için tören düzeninde gelen askerleri gördüler, çocuklarda nasıl bir heyecan anlatamam. Onlarda bu takdiri ve sevgiyi hissetmişler ki gururlu ve mağrur yürüyorlardı. Nasıl duygulandım, anlatamam.
Sonuç olarak çok keyifli bir gün oldu ama tabii ki burada bitmedi ;)


 
Doğru Kızılay'a...
Herkes sokakta, hava güzel, ablalar abiler çocuklarla oynuyor, çocukların yüzlerini boyuyor, sokakta palyaçolar...
Biraz da orada gezdik, yüzümüzü boyattık; bir tavşan, bir kedi ile doğru Kurtuluş Parkı...



Muz ve süt iyi bir ara öğün...

 
Trambolin keyfi... Ben de istiyorum ;)




 
Hopladık, zıpladık, birazda acıktık galiba, haydi doğru Atatürk Orman Çiftliği'ne...
Güzelce karınlarını doyuran yaramazlar, biraz daha park keyfi yaptılar...

Biz de biraz abartmışız galiba...
Gezerken anlamadım ama yazarken çok geldi ;)
Arada bir küçük kaçamaklar yapmak gerek sanırım.
Çocuklarla güzel bir gündü.
 
Canım çekti, havalar düzelse de azıcık gezsek ;)
Sevgiyle kalın...